UCH JO‘JA BILAN O‘RDAKCHA

Biri-biridan yaxshi,

Uch jo‘ja opa-singil.

Havasing kelar ko‘rsang,

Patlari momiq, yengil.

Bir kun ular sayr qilib

Soy bo‘yiga yetishdi.

Naryoqqa o‘tmoq bo‘lib

Ko‘prik izlab ketishdi.

Ko‘prikni topa olmay,

Uch jo‘ja xafa, hayron,

Qanday o‘tsak bo‘ladi,

O‘ylab qoldi uchovlon.

Shu choq ular oldiga

Kelib qoldi o‘rdakcha,

O‘zi kichik sap-sariq,

Jo‘jalardan bo‘lakcha.

- Qani, yuring men bilan,

Suvdan o‘tamiz! - dedi.

Jo‘jalar chiyillashib

— Cho‘kib ketamiz! — dedi.

— Suvda suzish hunarim,

Deb, u suv yoqasiga -

Keldi-da, oq jo‘jani

Mindirdi orqasiga.

O‘rdak xuddi qayiqday,

Suzib ketdi qirg‘oqdan.

Qolgan jo‘jalar esa,

Qarab turdi yiroqdan.

Hammasini o‘tkazdi,

Endi do‘st bo‘lib yashar,

Uch jo‘ja-yu bir o‘rdak,

Hech urishmay o‘ynashar.